Gesjareld aan de grenspost in Bosnië‏

Gesjareld aan de grenspost in Bosnië

Tijdens onze vakantie in Kroatië bleek onze daguitstap naar Dubrovnik een spannend avontuur te worden…

Iedereen alles mee? JAAA! And off we go. Lekker dutje in de auto want we zijn wel even onderweg. Aangekomen in  het plaatsje Neum, dat we passeren via de adembenemende kustroute, word ik abrupt uit mijn schoonheidsslaapje gewekt. “Paspoorten bovenhalen, we zijn aan de grenscontrole” Huh? Wat? Shit!!!!!!! Ik heb de gewoonte om mijn identiteitskaart altijd in de kamer te laten liggen. Op die manier kan ik het zeker niet verliezen en dien ik nooit de administratieve rompslomp mee te maken voor de aanvraag van een nieuwe via de ambassade.

Klein detail: om van Sibeñik naar Dubrovnik te rijden, moet je door Bosnië heen. Een grote schande dat ik hier niet bij stil heb  gestaan. Wat nu??? We hadden al 3 uur gereden en waren bijna op bestemming. Dus ja we wagen het erop. We besloten te doen alsof we sliepen op de achterbank en geraakten vrij vlot door de beide controleposten. Mede dankzij de wagen voor ons, die zich met minder zuivere praktijken bezig hield, waardoor de norse grenspostbewakers afgeleid werden.

Aangekomen in Dubrovnik hadden we iets minder geluk met het weer. De indruk die een stad op je achterlaat is bij mij altijd sterk afhankelijk van de weersomstandigheden. Dus dat was wel wat jammer. Tenzij je iets bezoekt met een duister verleden, dan vind ik juist dat het moet regenen of bewolkt zijn.  De oude, ommuurde stad staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Via de borstwering kan je een 2 uur durende wandeling maken met een schitterend zicht over de stad.

Dubrovnik slecht weer

Helaas bleek onze terugrit ’s avonds iets minder vlot te verlopen

Door de eerste controlepost geraakten we met gemak. De tweede post in Bosnië zelf om terug in Kroatië te geraken was een ander paar mouwen.  Met mijn ogen dichtgeknepen en een lichte bibber op mijn lijf hoor ik de brulaap roepen “I NEED ALL PASPORTS!!” 5 lange zenuwslopende minuten discussie gaan aan ons voorbij, tot ik hoor hoe ze mijn vriendin wakker maken. Waarop ze besluit om een toneelstukje op te voeren.

“Godverdomme! Moet gij mij daarvoor wakker maken, voor een stom paske!” Een sjakosj word opgengesnokt en alle kaarten vliegen de auto rond. We gaan er bijna een excorsist moeten bijhalen want dit is echt gedrag van een bezetene zottin.  Amai mijn botten, we zitten met nen aboriginal in den auto! Het scheelde niet veel of er stond een laagje schuim op haar lippen. Dan hoor ik mijn vriend heel rustig en vooral geïntimideerd vragen “Do I need to wake up the other one?” “No, it’s oké you can drive through” En zo ben ik haar nog steeds dankbaar dat ik geen 6 uur aan de grenspost moest blijven wachten…… Moraal van het verhaal: vanaf nu neem ik steeds mijn identiteitskaart mee op reis!

Follow me on Bloglovin

https://www.bloglovin.com/blogs/kimpressions-14778009

Een gedachte over “Gesjareld aan de grenspost in Bosnië‏

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *