Werktrip aan de Costa Brava: Vier vrouwen en één extreem rare wagen‏

Productkennis op doen yihaaa!

Voor het werk moeten we ieder jaar op campingbezoeken in een andere regio. Dit jaar stond er bij mij Costa Brava op het programma en dat kwam goed uit, want deze week sloot aan op de Citytrip naar Madrid die ik maakte. Dus ’s morgens vloog ik van Madrid naar Barcelona om daar 5 uur op mijn collega’s te wachten. Niet getreurd, ik had een boek mee en het was schoon weer. Hoewel een leuk terrasje toch wel net iets aangenamer was geweest dan de bushalte. Wanneer het toch wel zeer lang begon te duren voor de eerste collega aankwam, besloot ik even te bellen. Blijkbaar stonden we op twee verschillende terminals. Dat was weer goed geregeld.

Na de nodige portie stress om elkaar te vinden, vertrekken we naar de locatie waar we onze huurwagen mogen ophalen. Daar begon het al: de auto heeft geen handrem (blijkbaar enkel maar een knopje) en de deuren gaan averechts open. Euhm zit ik in Spanje of in het Midden-Oosten? 3 tevergeefse pogingen tot het starten van de wagen later, neemt mijn Duitse collega het stuur over. Door alle vertragingen begint het al snel te schemeren en donker te worden vooraleer we aankomen op onze eerste camping. En dan doet het tweede obstakel zijn intrede. Hoe werkt het licht? Met vier zitten we te staren naar het dashbord en alle knopjes, terwijl claxonerende auto’s ons voorbij rijden en met hun WEL-werkende lichten knipperen. Aj aj aj, en het is mijn creditkaart die als waarborg dient. Gelukkig komen heelhuids aan op onze eerste camping waar we overnachten.

kimpressionsblog: Werktrip aan de Costa Brava: Vier vrouwen en één extreem rare wagen‏
De volgende dag kunnen we stressloos en uitgerust aan ons programma beginnen. Dus ik besluit een nieuwe poging te ondernemen om achter het stuur van de wagen te kruipen.

’s Avonds word ik echter opnieuw op de proef gesteld

Mijn GPS stuurt mij het centrum van Palamos in en de straatjes worden smaller en smaller tot ik opeens uitkom aan een grote trap. Charles (mijn GPS-stem) stuurt me rechtdoor. Ondertussen steek ik een hele scheldtirade af, waarmee ik waarschijnlijk mijn collega’s wat choqueer.

Bovendien staat het ook nog eens op camera want we moeten sfeerbeelden maken voor het bedrijf. Achterwaarts terugkeren is de enige optie. Sensoren biepen langs alle kanten, want ondertussen heeft er iemand zijn gordel niet meer aan en is er een deur open. Sowieso ben ik al geen ZEN-persoon, maar op dit moment slaan mijn stoppen echt door! Misschien zullen ze eindelijk inzien waarom het geen goed idee is om mij hoofdchauffeur te maken. Hoewel ik dacht dat ze dat na mijn vorige campingreis wel al zouden hebben ingezien, waar ik een uur langer via de bergen heb gereden omdat mijn GPS nog ingesteld was op tolwegen vermijden. Niet zo’n strak plan in een land als Frankrijk. Maar we hebben wel aan voldoende siteseeing gedaan.

Na de tweede dag komen we er achter dat er iemand wagenziek is, en mijn geweldige autoskills helpen het niet echt verdraagzamer te maken. Het beste is dat ze zelf zou rijden, maar helaas staat de verzekering niet op haar naam, dus moet ze mijn manouvers ondergaan. Als we ’s avonds de weg naar de camping niet terugvinden, rijden we een straatje spook.

Hopeloos de weg kwijt zijn

Aangekomen op de camping vinden we onze stacaravan niet meer terug. Drie tourtjes rond de camping, die nota bene ook geen brede doorgangen heeft, besluiten we terug te keren naar de nachtwaker aan de receptie. Hij moet voorop rijden want zonder hulp gaat het niet meer lukken. Wanneer hij ook nog eens een afslag te ver rijd en mij achterwaarts bergop terug stuurt is de maat vol. En ik moet super dringend naar de wc! Het zou voor minder op je darmen werken. Dus ik pruts twee minuten met de irritante handrem knop en ik laat de auto gewoon achter waar hij staat. Wanneer ik 10 minuten laten uit mijn stacaravan kom, staat de wagen keurig geparkeerd en ben ik dubbel ontlast.

Zeg niet te gauw, tis weer een vrouw. Maar met Kim op de weg, heeft iedereen pech! Gelukkig is de rest van zo’n Salestrip echt wel héél fijn werken. In september mag ik nog eens op prospectie naar Kroatië. Hopelijk ben ik daar geen chauffeur. Benieuwd hoe zo’n werktripje er aan toe gaat?

Bekijk hier de korte video.

Follow me on Bloglovin

https://www.bloglovin.com/blogs/kimpressions-14778009

4 gedachten over “Werktrip aan de Costa Brava: Vier vrouwen en één extreem rare wagen‏

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *